علت درد کمر هنگام ایستادن یا راه رفتن

کمردرد یک عارضه بسیار رایج است. اگر درد کمر در هنگام ایستادن یا راه رفتن رخ  دهد، ممکن است ناشی از خستگی عضلانی باشد .همچنین بیماری های زیر ممکن است سبب درد کمر گردند

  • تنگی کانال نخاعی

  • بیماری دژنراتیو دیسک

  • گودی کمر (Hyperlordosis )

در این مقاله،به برخی از علل بالقوه درد کمر که درهنگام ایستادن یا پیاده روی رخ می دهد نگاه می اندازیم. 

پیاده روی طولانی مدت یا ایستادن می تواند سبب خستگی و کشش عضلات پشت و پاها شده که منتهی به درد می شود. این درد و یا ناراحتی معمولا با نشستن یا دراز کشیدن بهتر می گردد. افراد دارای اضافه وزن ممکن است در هنگام راه رفتن و یا ایستادن بیشتر در معرض خستگی عضلانی قرار گیرند .

یک فرد می تواند با انجام کارهای زیر خستگی عضلانی را درمان  و ناراحتی را در قسمت پایین کمر را کاهش دهد:

  • استراحت

  • گرما و سرما درمانی

  • داروهای ضد درد (OTC) مانند ایبوبروفن و ناپروکسن

  • تمرین های ورزشی سبک برای کشیدن و رها کردن سفتی عضلات
    حفظ وزن سالم نیز می تواند به کاهش فشار در پشت و پاها کمک کند.

تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی اختلالی است که از تنگی کانال نخاعی گردن و کمر ناشی می‌شود. این عارضه در اثر فرسایش هر دو مفصل فاست و دیسک‌های بین مهره‌ای رخ می‌دهد. تنگی نخاعی اغلب در قسمت پایین پشت و یا ستون فقرات کمری ایجاد می شود که در هنگام راه رفتن یا ایستادن می تواند منجر به درد شود. اغلب مردم متوجه می شوند که این درد با نشستن یا تکیه دادن به جلو بهبود می یابد.

سایر علائم تنگی کمری نخاعی :

  • ضعف در پاها

  • سوزش یا مورمور شدن در پشت، باسن و پاها

  • سیاتیک یا درد شدیدی که در پاها شعله ور می شود.

تنگی شدید ستون فقرات ممکن است به مشکلات روده و مثانه و اختلال عملکرد جنسی منجر شود. تنگی نخاعی معمولا به علت پیری رخ می دهد و بیشتر در افراد بالای ۵۰ سال دیده می شود. با این حال، برخی از افراد با یک کانال باریک نخاعی متولد می شوند و همچنین تنگی نخاعی می تواند پس از آسیب نخاعی ایجاد شود.

درمان

یک پزشک ممکن است ابتدا درمانهای غیر تهاجمی را برای افرادی که دچار تنگی نخاعی هستند توصیه کند که شامل موارد زیر می شود:

  •   فیزیوتراپی

  • داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن

  • تزریق استروئید

  • درمان های جایگزین، مانند  کایروپراکتیک یا طب سوزنی

اگر درد فرد بدتر شود و یا بهبود پیدا نکند، پزشک ممکن است جراحی برای تثبیت ستون فقرات یا کاهش فشار بر اعصاب نخاعی را توصیه نماید.

بیماری  دژنراتیو دیسک

با افزایش سن، دیسک های محافظ  بین هر یک از مهره ها در ستون فقرات می توانند به تدریج ازبین برود و کوچک شود. تخریب این دیسک ها می تواند سبب شود  استخوان هایی که در ستون فقرات در برابر یکدیگر قرار دارند با هم تماس پیدا کنند، که ممکن است باعث درد  شود.

در حالی که علائم بیماری دژنراتیو دیسک اغلب با راه رفتن بهبود می یابد، درد زمانی که فرد می ایستد، می چرخد، خم می شود و یا چیزی را از روی زمین بلند می کند، می تواند بدتر شود.

سایر علائم بیماری دیسک دژنراتیو ممکن است عبارتند از:

  • کمر درد که به باسن و ران انتقال می یابد

  • ضعف در پاها یا پا

  • درد پشت که در شدت و مدت زمان متفاوت است

گزینه های درمان بیماری دیسک دژنراتیو می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • داروهای مسکن ضد استروئیدی، مانند ایبوپروفن و ناپروکسن

  • سرما و گرمادرمانی

  •   فیزیوتراپی

  • بستن بریس در پشت

اگر درمانهای غیر تهاجمی علائم فرد را بهبود نبخشند، پزشک ممکن است ازروش هایی مانند جایگزینی  دیسک مصنوعی  یا فیوژن نخاع کمری استفاده کند.

گودی  زیاد کمر(Hyperlordosis)

گودی کمر یا لوردوز به معنی افزایش تقعر ستون مهره کمری است. در لوردوز یا گودی کمر قوس ستون فقرات کمری به جلو بیشتر شده، شکم به جلو آمده و باسن به عقب میرود.

هنگام دراز کشیدن به پشت، فرد مبتلا به گودی کمر ممکن است یک قوس C شکل قابل توجه و یا یک گودی بزرگ در ناحیه پشتی خود داشته باشد. افراد گاهی اوقات حالت وضعیت بدنی “swayback“به خود می گیرند.

حالت swayback

گودی کمر گاهی اوقات می تواند باعث درد و ناراحتی در پشت، بر اثر حرکت و یا  ایستادن طولانی مدت باشد. گودی کمر می تواند منجر به آسیب ستون فقرات و یا باعث چاقی، پوکی استخوان، اسپوندیلولیست و راشیتیسم شود.

درمان

گزینه های درمان به سن فرد ، شدت انحنا و علائم آن بستگی دارد.

متخصص ممکن است به کودکان مبتلا به هیپرلوردوزیس در حال رشد استفاده از بریس های کمری را توصیه نماید. برای بزرگسالان، استفاده از داروهای ضد درد، فیزیوتراپی ومدیریت وزن می تواند مفید باشد. در موارد نادر، ممکن است پزشک جراحی اصلاحی را به فرد پیشنهاد دهد.

چه موقع باید به پزشک مراجعه کنیم

درد کمر در هنگام ایستادن یا راه رفتن، همیشه مایه نگرانی نیست و ممکن است با درمان های خانگی مانند استراحت، استفاده از داروهای مسکن، گرما و سرمادرمانی و انجام تمرینات کششی بهتر شود.

اگر فرد دارای  درد شدید شد ویا درد او بهبود نیافت و یا این درد همراه با علائم ناتوان کننده باشد، باید به پزشک مراجعه کرد. افراد مبتلا به کمر درد باید سریع به پزشک مراجعه کنند در صورت از دست دادن کنترل روده و یا مثانه خود و یا تحت تاثیر قرار گرفتن شدید حرکت پا .

نکات پیشگیرانه

برخی از راهنمایی ها برای کمک به پیشگیری از کمر درد عبارتند از:

  • تمرین برای حداقل ۳۰ دقیقه در بیشتر روزهای هفته. در صورت امکان، سعی کنید یک ترکیبی  از تمرینات ورزشی با شدت کم و زیاد را انجام دهید  مانند دوچرخه سواری، پیاده روی، ایروبیک، شنا، یا استفاده از دستگاه های الپتیکال (اسکی فضایی).

  • داشتن وضعیت بدنی صحیح هنگام پیاده روی، مانند نگه داشتن پشت به حالت مستقیم و اجتناب از تکیه  بیش از حد به جلو 

  • رعایت اصول ارگونومی وسایل در محیط کارمانند قرار دادن صفحه کامپیوتر درسطح چشم و استفاده از صندلی حمایت کننده و مناسب .

  •  استفاده از تکنیک های صحیح بلند کردن اجسام، از جمله نگه داشتن یک جسم  نزدیک به بدن، خم شدن از پاها و نه پشت و اجتناب از بلند کردن اشیاء که بیش از حد سنگین است.

  • خوردن یک رژیم سالم و متعادل که حاوی مقدار زیادی میوه، سبزیجات، دانه های کامل و پروتئین های بدون چربی است.

 

 

شبکه های اجتماعی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.