آیا ورزش باعث کاهش سرعت آلزایمر می شود؟

دریک مطالعه با استفاده از تصویربرداری محتوای مغز نشان داده شد که چهار یا پنج جلسه ورزش در هفته ممکن است پیشرفت بیماری آلزایمر را در افرادی که قبلاً دارای تولید سمی پروتئین بتا-آمیلوئید هستند به تأخیر بیاندازد.سالمندان ورزش می کنند
یک مطالعه کوچک جدید نشان می دهد که ورزش هوازی می تواند باعث کاهش روند شناختی آلزایمر شود. تحقیق جدید یک کارآزمایی کنترل شده تصادفی یک ساله به رهبری پروفسور رونگ ژانگ است. این تیم یافته های خود را در مجله بیماری آلزایمر منتشر کردند . پروفسور ژانگ وابسته به گروه های عصب شناسی ، نوروتراپی و پزشکی داخلی در مرکز پزشکی دانشگاه تگزاس جنوب غربی در دالاس است. او و تیمش پیشتر تلاشهای خود را برای مطالعه رابطه بین ورزش و زوال عقل انجام داده بودند. یکی از مطالعه های این چنین نشان داد که ورزش هوازی سلامت مغز افراد دارای نقص خفیف شناختی را حفظ می کند.
به طور خاص آن مطالعه نشان داد که ورزش منظم باعث حفظ تمامیت ماده سفید مغز می شود که میلیاردها فیبر عصبی را در بر می گیرد و با عملکرد اجرایی بهتری همراه است. عملکرد اجرایی به توانایی مغز در برنامه ریزی ، سازماندهی و انجام وظایف اشاره دارد.

  انها در تحقیقات خود تأثیر ورزش را در ۷۰ بزرگسال در سن ۵۵ سال و بالاتر بررسی کردند. شرکت کنندگان از نقص شناختی خفیف amnestic(زوال عقل) برخوردار بودند – شایع ترین شکل اختلال خفیف شناختی است که به ویژه در حافظه تأثیر می گذارد –  مغز شرکت کنندگان همچنین تجمع بتا آمیلوئید داشت  پروتئینی که از هنگام تولید تا رسیدن به حالت سمی نشانگر آلزایمر است. پروفسور ژانگ با صحبت درباره انگیزه تحقیق جدید می گوید: “اگر شما در هم آمیختگی آمیلوئید در مغز وجود داشته باشید چه کاری انجام می دهید؟ اکنون پزشکان نمی توانند چیزی تجویز کنند.”

ورزش به نفع هیپوکامپ است

  پروفسور ژانگ و همکارانش تأثیر یک برنامه مترقی ، متوسط ​​تا شدت زیاد تمرین هوازی بر حافظه ، عملکرد اجرایی، حجم مغز و سطح قشر بتا آمیلوئید را تحت نظر داشتند. آنها همچنین نتایج کل حجم مغز و حجم مغز هیپوکامپ را به عنوان نتایج ثانویه بررسی کردند. هیپوکامپ در درجه اول با یادگیری و حافظه سروکار دارد و معمولاً آلزایمر به شدت بر روی منطقه تأثیر می گذارد.

ورزش هوازی ممکن است برای جلوگیری از آلزایمر کلیدی باشد

ورزش هوازی ممکن است برای جلوگیری ازآلزایمر یک عامل کلیدی باشد. بررسی مطالعات موجود مزایای پیشگیری از ورزش را تأیید می کند. دانشمندان شرکت کنندگان را به دو گروه تقسیم کردند یک گروه تمرین هوازی را انجام داده بودند و گروه دیگر مشغول انجام فعالیتهای کنترل کششی و کنترل تنش بودند. در پایان جلسه هر دو گروه از لحاظ توانایی شناختی به ویژه از نظر حافظه و حل مسئله از نظر سطح مشابهی برخوردار بودند.
با این حال تصویربرداری از مغز مزایای منحصر به فردی را برای شرکت کنندگان که قبلاً اقدام به تولید بتا آمیلوئید و مرتباً ورزش کرده بودند نشان داد. به طور خاص  در مقایسه با شرکت کنندگانی که اصلاً ورزش نکرده بودند هیپوکامپ آنها در اندازه بسیار کمتر کاهش یافته بود. پروفسور ژانگ اظهار داشت: جالب است که مغز شرکت کنندگانی که آمیلوئید داشتند بیشتراز سایرین به ورزش هوازی پاسخ دادند. اگرچه مداخلات از کوچکتر شدن هیپوکامپ جلوگیری نکردند حتی کاهش سرعت آتروفی از طریق ورزش می تواند یک مکاشفه هیجان انگیز باشد.

تحقیقات بیشتری لازم است

با این حال نویسندگان تأکید می کنند که آنها هنوز نمی دانند که آیا این کاهش آتروفی در واقع منجر به مزایای شناختی می شود یا خیر. پروفسور ژانگ می گوید: “من از نتایج هیجان زده می شوم  اما فقط تا حد معینی. این یک مطالعه اثبات مفهوم است و ما هنوز نمی توانیم نتیجه گیری قطعی بگیریم. اگر این یافته ها در یک آزمایش بزرگتر تکرار شود  ممکن است روزی پزشکان به بیماران پرخطر بگویند که یک برنامه ورزشی را شروع کنند. در واقع اکنون هیچ ضرری در انجام این کار وجود ندارد.
پروفسور ژانگ می گوید: “درک مبنای مولکولی بیماری آلزایمر مهم است. اما سؤال اصلی  این است که آیا می توانیم دانش فزاینده ما در مورد زیست شناسی مولکولی را به یک درمان مؤثر تبدیل کنیم؟ ما باید به دنبال جواب باشیم. در حال حاضر  پروفسور ژانگ در حال انجام یک کارآزمایی بالینی ملی است که بیشتر به بررسی ارتباط بین ورزش و زوال عقل می پردازد. این آزمایش ۵ سال طول خواهد کشید و در حال بررسی این موضوع است که آیا تمرینات ورزشی هوازی به همراه داروهایی که باعث کاهش فشار خون و کلسترول می شوند می توانند از شناخت و محافظت از حجم مغز جلوگیری کنند.

 

شبکه های اجتماعی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.